
ตัวโน้ตดนตรีมีเริ่มใช้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 11 โดย กีโด เดอ อเรซ์โซ (Guido d’ Arezzo, 995-1050) บาทหลวงชาวอิตาเลียน ต่อมาได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งสมบูรณ์อย่างที่เราได้พบเห็นและ ใช้กันในปัจจุบัน ตัวโน้ตเปรียบเสมือนภาษาที่สามารถสื่อให้นักดนตรีทราบถึงความสั้น – ยาว, สูง – ต่ำ ของระดับเสียงได้ เราจึงควรมีความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับลักษณะของตัวโน้ตดนตรี (Music Notation) ดังนี้
| ชื่อเรียก | Note / โน้ต | Rest / ตัวหยุด |
Whole Note โน้ตตัวกลม | ||
Half Note โน้ตตัวขาว | ||
Quarter Note โน้ตตัวดำ | ||
Eighth Note โน้ตเขบ็ตหนึ่งชั้น | ||
Sixteenth Note โน้ตเขบ็ตสองชั้น |
หลังจากที่เราได้ทำึความคุ้นเคย กับชื่อของตัวโน้ต และ สัญลักษณ์ตัวหยุุดแล้ว เราลองมาดูค่าของตัวโน้ตแต่ละตัวกัน

โน้ตตัวดำหางขึ้น หางจะอยู่ทางด้านขวาของตัวโน้ต | ![]() |
โน้ตตัวดำหางลง หางจะอยู่ทางด้านซ้ายของตัวโน้ต | ![]() |
โน้ตตัวดำ เมื่ออยู่ใต้เส้นที่ 3 ของบรรทัด 5 เส้น จะมีหางขี้น | ![]() |
โน้ตตัวดำ เมื่ออยู่บน และ เหนือเส้นที่ 3 ของบรรทัด 5 เส้น จะมีหางลง | ![]() |
โน้ตเขบ็ต | ![]() |