
ในโลกของดนตรี คลาสสิก บทเพลงส่วนใหญ่มักจะถูกประพันธ์ในรูปแบบที่ยิ่งใหญ่ อลังการเช่น ซิมโฟนี คอนแชร์โต หรือโอเปร่า แต่ทว่าก็มีช่วงเวลาที่สวยงามและลึกซึ้งของเพลงคลาสสิก เช่นกันที่กลั่นกรองออกมาในรูปแบบที่เรียบง่าย ไม่หวือหวา แต่กินใจผู้ คน
และเพื่อจะเฉลิมฉลองวัน เกิดครบรอบ 200 ปีของโรเบิร์ต ชูมันน์ ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2010 นี้ จึงขอนำเสนอบทเพลงที่ชื่อว่า Träumerei หรือ “ความฝัน” ในภาษาเยอรมัน เป็นเพลง สั้นๆ ที่จะทำให้ผู้ฟังจินตนาการถึงภาพเด็กน้อยที่กำลังเคลิ้มฝันอยู่ ซึ่งเพลงนี้ มาจากชุด Scenes from Childhood ที่มีทั้งหมด 13 บทเพลงสำหรับการเดี่ยวเปียโน
เพลงนี้เป็น ตัวอย่างที่ชูมันน์ทำให้เราเห็นว่าบทเพลงที่ประพันธ์อย่างเรียบง่าย ไม่ต้องอาศัยแบบฟอร์มที่ยุ่งยากซับซ้อน แต่ก็สามารถถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้อย่างลึกซึ้งและกินใจ
ช่วงเริ่มต้นที่มีการนำเสนอไอเดียหลักของบทเพลง ในครั้งแรกเราจะได้ยินแพทเทิร์นของโน้ต 4 ตัวที่ค่อยๆ ไล่เสียงสูงขึ้น และในครั้งที่สองแพทเทิร์นนี้กลับมาอีกครั้งโดยโน้ตตัวที่สี่สูงขึ้นกว่า เดิม ซึ่งชูมันน์ต้องการให้เราจดจำไอเดียนี้ได้เลยให้เล่นซ้ำ อีกรอบก่อนจะเข้าสู่รอบที่สามที่แพทเทิร์นตอนต้นเพลงกลับมาปรากฎอีกครั้ง โดยโน้ต เหมือนตอนเริ่มต้นแต่เปลี่ยนเสียงประสานใหม่ มีการใช้ คอร์ดที่ให้ความรู้สึกเศร้า เหมือนกำลังรอคอยอะไรบางอย่างอยู่ และการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยนี้เองที่เป็นช่วงเวลาที่ทุกอย่างคลี่คลายและแจ่ม ชัด เพียงคอร์ดเดียวก็สามารถเป็นบทสรุปอันสมบูรณ์แบบของอารมณ์ความรู้สึกเกี่ยว กับความฝัน ราวกับว่าเป็นก้าวย่างสุดท้ายในความฝันก่อนกลับเข้าสู่โลก แห่งความจริง
ในบางครั้งเพลงนี้อาจทำให้เรานึกถึงภาพของพ่อที่กำลัง เฝ้ามองลูกน้อยกำลังดื่มด่ำอยู่ในความฝันของเขา เป็นช่วงเวลาสุดวิเศษที่ถูกคำนวณมาอย่างดีเพื่อให้แต่ละ ตัวโน้ตที่เรียงร้อยกันอยู่สามารถถ่ายทอดความรู้สึกได้ไม่แพ้ซิมโฟนีดีๆ หนึ่งบท Yeats เคยกล่าวไว้ว่า ไม่ว่าจะเป็นสิ่งใดก็ตามบนโลกใบนี้ ถ้าเรา พิจารณามันอย่างถ่องแท้ เราก็อาจสามารถใช้มันเพื่อเป็นหนทางนำไปสู่พระเจ้าได้ และคอร์ดใด ก็ตาม ถ้าถูกเรียบเรียงไว้อย่างไพเราะเช่นนี้ ก็มีคุณค่าไม่แตกต่างไปจากผลงานซิมโฟนีชิ้นโบว์แดง